ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΕΡΑΦΕΙΜ Π. ΚΟΤΡΩΤΣΟΣ

kotrotsos@neaselida.news

 

Στην πολιτική «πινακοθήκη» της… ατάκας έχει καταλάβει περίοπτη θέση η ρήση του Θεόδωρου Πάγκαλου (κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90) ότι «στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν τουλάχιστον 7-8 πρωθυπουργήσιμοι». Τότε, βεβαίως, το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα θηριώδες κόμμα μηχανισμών και νομής της εξουσίας, ελκυστικό λάφυρο για τις φιλοδοξίες σημαντικών και ασήμαντων της πολιτικής σκηνής.

Σήμερα, ως «πασοκική» θυγατρική η ΔΗΣΥ (ΠΑΣΟΚ) είναι ένα απομεινάρι της παρακμής του πολιτικού συστήματος και της οικονομικής κρίσης, δίχως σαφή ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα, που αναζητά το ίχνος της ανάμεσα στην αμήχανη ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και το πρόσφατο παρελθόν της συγκυβέρνησης με τη ΝΔ. Η ενίσχυση, ωστόσο, του νέου διπόλου ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ ή Τσίπρας – Μητσοτάκης αφήνει έναν μικρό ενδιάμεσο χώρο που δεν μπόρεσε να καλύψει το «θολό» Ποτάμι. Η δε μικρή, αλλά όχι αμελητέα, δημοσκοπική και ψυχολογική ανάκαμψη της ΔΗΣΥ αναζωογονεί τις φιλοδοξίες αρκετών που θεωρούν εαυτούς ή θεωρούνται από τα φίλα προσκείμενα μίντια ως «αρχηγήσιμοι». Σε αυτό το πλαίσιο, η υποψηφιότητα Καμίνη φαίνεται να ανακατεύει την τράπουλα.

Ο μέχρι πρότινος «συμπαθής» δήμαρχος έγινε για κάποιους «αντιπαθής» και ενοχλητικός υποψήφιος αρχηγός της Κεντροαριστεράς. Και ο «ατσαλάκωτος» συνομιλητής του κεντρώου και δεξιού πολιτικού φάσματος και των ομάδων μιντιακής επιρροής βρέθηκε υπόλογος για τους ξεχειλισμένους κάδους απορριμμάτων (κάτι ορατό διά γυμνού οφθαλμού). Ωστόσο, ο Καμίνης δεν μπαίνει στο στόχαστρο ως «κακός» δήμαρχος. Εάν ήταν και είναι, αυτό δεν μπορεί να το ανακάλυψε κανείς τώρα. Ο Καμίνης γίνεται στόχος, διότι η ΔΗΣΥ (ΠΑΣΟΚ) αποκτά ξανά πολιτική χρησιμότητα. Πέρα από την υπερφίαλη αναζήτηση της αυτοδυναμίας, στη ΝΔ γνωρίζουν καλά ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς είναι χρήσιμος για δύο λόγους: ως ανάχωμα ή υποδοχή δυνητικών ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και ως μελλοντικός κυβερνητικός εταίρος (το ένα από τα δύο ή και τα δύο μαζί).

Το ερώτημα όμως δεν είναι γιατί οι άλλοι θεωρούν χρήσιμη τη ΔΗΣΥ (ΠΑΣΟΚ), αλλά γιατί η ίδια θεωρεί χρήσιμο τον εαυτό της. Και για να ανακαλύψει τι ακριβώς θέλει, πρωτίστως πρέπει να ξεφύγει από τις λογικές του «συμπληρώματος» της ΝΔ και της σκληρά αντιΣΥΡΙΖΑ ρητορικής. Οι πιθανές συνεργασίες, άλλωστε, αποφασίζονται στην κάλπη και όχι στα κλειστά γραφεία ή τα συνωμοτικά δείπνα των «αρχηγήσιμων» και των διαμεσολαβούντων.

 

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 11 της εφημερίδας Νέα Σελίδα, 20/08/2017