ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΙΚΟΛ ΛΕΙΒΑΔΑΡΗ
nicliva@gmail.com

Μέσα από δύο ναυαγισμένα μνημόνια, έναν λάθος πολλαπλασιαστή και ων ουκ έστι αριθμός άστοχες προβλέψεις, η ιστορία της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους έχει ήδη καταγράψει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ως τον αρχιτέκτονα της αποτυχίας στο «ελληνικό δράμα». Κι αν Βρυξέλλες και Βερολίνο επιθυμούν όντως -όπως διακηρύσσουν- το τρίτο μνημόνιο να είναι και το τελευταίο, τότε ο μόνος δρόμος για την οριστική λύση του δράματος δείχνει πλέον να είναι το -λιγότερο ή περισσότερο «βελούδινο»- διαζύγιο Ευρώπης και ΔΝΤ.

Είναι ένα διαζύγιο το οποίο δρομολογείται ήδη πίσω από την πολιτική και διπλωματική δημόσια σιωπή που επιβάλλει η προεκλογική τελική ευθεία στη Γερμανία. Και, όπως δείχνουν οι εξελίξεις και τα μηνύματα της τελευταίας εβδομάδας, είναι πιθανό να έρθει αρκετά πριν από το ορόσημο του Αυγούστου του 2018.

Το ασυνήθιστα κατηγορηματικό «όχι» της Κομισιόν στο αίτημα του Ταμείου για νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το ακόμη πιο σκληρό μήνυμα Στουρνάρα -«αν θέλει το ΔΝΤ να φύγει, ας φύγει. Δεν τους χρειαζόμαστε πια»- και οι πληροφορίες που φέρουν να «παγώνει» οριστικά το ενδεχόμενο επίσκεψης της Κριστίν Λαγκάρντ στην Αθήνα στα τέλη Σεπτεμβρίου δείχνουν ουσιαστικά το αναπόδραστο: την τελική αναμέτρηση Ευρώπης και ΔΝΤ, σε μια συγκυρία που αυτή τη φορά μπορεί και να ευνοεί την Ελλάδα.

Πρόκειται για μια αναμέτρηση η οποία υπαγορεύεται από δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι ο βάσιμος φόβος, τον οποίο, πλην της Αθήνας, συμμερίζονται και η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ότι το ΔΝΤ είναι έτοιμο να ναρκοθετήσει με ακραίες απαιτήσεις και την τρίτη αξιολόγηση.

Μια τέτοια ναρκοθέτηση θα απειλούσε τον δομικό σχεδιασμό της ελληνικής κυβέρνησης για οριστική και «καθαρή» έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018. Ταυτόχρονα όμως θα απειλούσε και τη σαφή πολιτική επιλογή Βρυξελλών και Βερολίνου, που επ’ ουδενί θέλουν να βρεθούν ενώπιον νέου χρηματοδοτικού πακέτου για την Ελλάδα. Μέρκελ και Γιούνκερ επιθυμούν -και δη το ταχύτερο δυνατό- ένα πραγματικό ελληνικό success story και οι πληροφορίες της «Νέας Σελίδας» αναφέρουν ότι επ’ αυτού έχουν δοθεί διαβεβαιώσεις σε υψηλό πολιτικό επίπεδο.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι η κατηγορηματική άρνηση Ντράγκι και ΕΚΤ να ανοίξει ζήτημα νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών (ύψους 10 δισ. ευρώ), όπως ζητά το ΔΝΤ. Και τούτο διότι ο Ιταλός κεντρικός τραπεζίτης θεωρεί ότι οποιαδήποτε τέτοια κίνηση θα έθετε σε κίνδυνο την ούτως ή άλλως εύθραυστη ευστάθεια του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η παρέμβαση Στουρνάρα, που δείχνει την πόρτα εξόδου στο Ταμείο, δεν έγινε τυχαία ούτε ερήμην του Μάριο Ντράγκι και είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί για το ΔΝΤ στη Φρανκφούρτη.

Εξίσου ενδεικτικά είναι και τα όσα λέει στη «Νέα Σελίδα» παράγοντας με βαθιά γνώση του παρασκηνίου σε Αθήνα και Ευρώπη: «Το ΔΝΤ», τονίζει, «βρίσκεται σε πολεμική κατάσταση τόσο με την ΕΚΤ όσο και με την Κομισιόν. Την ανακωχή την επιβάλλει, μέχρι στιγμής, η τήρηση των παγκόσμιων οικονομικών ισορροπιών».

Στο δε ερώτημα για το αν μια έξοδος του ΔΝΤ σε αυτή τη συγκυρία θα εξυπηρετούσε την υπόθεση του ελληνικού χρέους, η απάντηση που δίνει κυβερνητική πηγή είναι ότι «η ελάφρυνση του χρέους έχει ήδη δρομολογηθεί σε αμιγώς ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν χρειαζόμαστε το ΔΝΤ».

Για να προσθέσουν, πάντως, με νόημα ότι η Αθήνα δεν σκοπεύει να βγει μπροστά σε αυτή τη μάχη και να κάνει «διμερή πόλεμο» με το ΔΝΤ. «Ούτε η Μέρκελ χρειάζεται το Ταμείο πια», λέει χαρακτηριστικά. «Κι αφού εκείνη του άνοιξε την πόρτα της Ευρώπης, εκείνη είναι που θα κληθεί τώρα να του δείξει και την έξοδο…».

 

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 14 της εφημερίδας Νέα Σελίδα, 10/09/2017