Από την εποχή που το μαγιό ήταν το «κοστούμι του μπάνιου» μέχρι το καλοκαίρι του 2017, που τα περισσότερα κορίτσια τρέχουν στις παραλίες, γεμάτες αλάτι και άμμο, φορώντας αντισυμβατική –εννοείται- λίκρα, αυτό που έχει μείνει ίδιο και απαράλλαχτο είναι η ανάγκη για ελευθερία. Μέσα στο νερό, έξω από το νερό, κάτω από το ντους, στην κάθετη ορμή του ήλιου, στη χρυσή άμμο, στις πέτρες, στα ρηχά και τα βαθιά. Το πρωί που η θάλασσα μυρίζει καρπούζι. Στην άνωση, που ο χρόνος σταματάει.

Της Χρύσας Φωτοπούλου

Ό,τι και να φοριέται κάθε χρόνο, είτε λουλουδένια μπικίνι, είτε μονόχρωμα ολόσωμα, οποιοδήποτε μοτίβο και να στεγνώνει στις απλώστρες του Αυγούστου, η αλήθεια είναι μία: τα μαγιό χαρίζουν στο σώμα ένα αδιαπέραστο λευκό μέρος. Τόσο λευκό μπροστά στο ανακουφιστικό σταρένιο χρώμα, που μπορεί να γίνει νοσταλγικός στίχος (κάθε Σεπτέμβρη θα γυρνάς απ’ το χωριό σου και μόνο απ’ τα άσπρα μέρη κάτω απ’ το μαγιό, θα αναγνωρίζω το κορμάκι το δικό σου, που τους χειμώνες το κοιτάζω μόνο εγώ). Η παραλία έχει άλλους κώδικες. Σαν να μην προσέχει κανείς αν θα λυθεί το μαγιό, αν το κύμα θα σκίσει ράντες ή φουρό, αν το μπικίνι είναι υποκοριστικό ή το ολόσωμο σε μετατρέπει δικαίως σε Ανίτα Έκμπεργκ. Ο αυθορμητισμός. Το πόσο γνήσια χαίρεσαι ξυπόλυτη. Αυτό έχει σημασία. Αυτό το κορίτσι δε θα περάσει ποτέ απαρατήρητο. Αυτό, με το ωραίο μαγιό και το κινηματογραφικό θάρρος.

Αυτή τη στιγμή περνά από το μυαλό μου η εικόνα της Έλλης Λαμπέτη, στο «Κυριακάτικο ξύπνημα». Δεκαετία του ’50, σε ένα Φάληρο μόνο και απείραχτο. Της κλέβουν τα ρούχα, ενώ κάνει βουτιές. Την παράσταση, έπειτα, την κλέβει, όχι γιατί καταθέτει στο φακό αβίαστα τη λύπη της, αλλά γιατί κινείται αέρινα στο χώρο φορώντας ένα ψηλόμεσο μαύρο μαγιό, που πέρασε στην ιστορία.

Στυλ είναι να ξεχνάς όλα τα στυλ. Η Ν. φοράει μόνο μια μακριά φούστα. Ένα μικρό κομμάτι στο λαιμό της είναι λευκό, βάζει αντηλιακό στα πέλματά της, η μακριά φούστα αφήνει ίχνη στην άμμο. Η Μ. φοράει τουρκουάζ πάνω μέρος. Στις βουτιές γίνεται ένα με τη θάλασσα.

Ξεφυλλίζω σελίδες στο ίντερνετ. Εντυπωσιάζομαι: «Ταλαντούχες ελληνίδες σχεδιάστριες». Βρίσκω τηλέφωνα, κανονίζουμε να βρεθούμε. Βαφτίζω το Χαλάνδρι Κουφονήσια, πετάω λίγη θάλασσα στον αέρα κι αρχίζω την κουβέντα με την υπέροχη Μadame Shou Shou . «Για εμάς, Χρύσα, δεν υπάρχουν τάσεις, υπάρχει διάθεση και προτίμηση. Η δικιά μας, σίγουρα, κάθε καλοκαίρι δεν μπορεί να διχαστεί! Μας αρέσουν γενικά τα μαγιό… ψηλόμεσα, χαμηλόμεσα, ολόσωμα!! Μακάρι να μπορούσαμε να αλλάζουμε τρία μαγιό, κάθε φορά που φτάνουμε στην παραλία».

 

 

Είναι Αύγουστος. Καιγόμαστε. Όλος ο ορίζοντάς μας μια παραλία. Κάτι ξαναείπα για το στυλ. Η Μadame Shou Shou με συμπληρώνει: «θεωρώ ότι γενικά δεν θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες στο στυλ. Ο καθένας είναι ελεύθερος να συμπεριφέρεται και να εκφράζεται με όποιον τρόπο θέλει, αρκεί να είναι ο εαυτός του και να είναι αυθεντικός».

Παραμιλάω κάθε φορά που βλέπω φιόγκους και δαντελίτσες. Πηγαινοέρχομαι κάτω από τα πεύκα με ικμάδα Μέριλιν Μονρόε. Τι παίζει με τις ρετρό τάσεις, ρε σεις, κορίτσια; «Η συσχέτιση με οτιδήποτε παλιομοδίτικο αναπόφευκτα σε κάνει να αναπολείς. Νομίζω ότι η ρετρό τάση μας έλκει γι ‘αυτό το λόγο, μας κάνει να ταξιδεύουμε και να νιώθουμε μέρος της ιστορίας μας, κρατώντας μια ρομαντική διάθεση».

Η έμπνευση είναι κάτι που με γοητεύει. Ψάχνω την πηγή της. Τον τόπο της. Τη σωστή συνθήκη κατά την οποία ρέει άφθονα. Γυρνώ ξανά στην Madame Shou Shou για να πάρω την απάντηση «με το να τρέφεις όλες σου τις αισθήσεις, η έμπνευση δεν χάνεται ποτέ. Να ζεις, να μυρίζεις, να ταξιδεύεις, να γεύεσαι, να ακούς ωραίες μουσικές, να βλέπεις όμορφες εικόνες.

 


Άλλωστε η έμπνευση χρειάζεται όμορφη θέα, όπου κι αν βρίσκεσαι. Κι έτσι δεν στερεύει ποτέ ». Πόσο σύμφωνη με βρίσκει η άποψή της. Κάθε φορά, που απλώνεται μπροστά μου ωραίος ορίζοντας, νομίζω ότι έχω μια αιωνιότητα μπροστά μου για να γίνω ακόμη και γλύπτρια. Η ωραία θέα σε επαναφέρει στην τάξη.

Ήλιος, θάλασσα, λευκό, μπλε (όλα τα είδη), βράχια, άμμος (σε όλα τα χρώματα). Ξεκουράζομαι στις φωτογραφίες που μου στέλνει η αγαπημένη όλων, σχεδιάστρια, Στεφανία Φραγκίστα. Δημιουργίες σαν συνέχεια του φυσικού τοπίου. Τι είχε στο μυαλό της η Στεφανία πριν φέρει στο προσκήνιο την κολεξιόν «Καλοκαίρι 2017»; «Είχα στο νου μου το Σαρακήνικο της Μήλου, το οποίο είναι ένα μαγικό τοπίο. Το λευκό χρώμα των βράχων και η αντανάκλαση του ηλίου πάνω σε αυτά θυμίζουν το φεγγάρι.

 

 

Το σκηνικό αυτό υπήρξε πηγή έμπνευσης για την κολεξιόν 2017, η οποία ήθελα να έχει έναν αέρα μυστηρίου και φαντασίας» εξηγεί στο New Page. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πελάτισσες της είναι σχεδόν όλες οι γνωστές παρουσιάστριες, ηθοποιοί και τραγουδίστριες. Από την Ελένη Μενεγάκη, τη Φαίη Σκορδά και τη Ντορέττα Παπαδημητρίου, μέχρι την Αθηνά Οικονομάκου και τη Δούκισσα Νομικού, όλες υποκλίνονται στα elegant μαγιώ της Στεφανίας.

 

 

«Η παραλία είναι τόπος ελευθερίας! Κι αν δεν το ξέρουν τα κορίτσια πρέπει να το μάθουν αμέσως. Κανονικά όλη η ζωή θα έπρεπε να είναι μια ελευθερία, πόσω μάλλον στις διακοπές μας. Είναι η ώρα που χαλαρώνουμε, που αφήνουμε πίσω τις δουλειές μας και τη ρουτίνα μας, που βγάζουμε, επιτέλους, τα πολλά ρούχα από πάνω μας, και ερχόμαστε λίγο πιο κοντά στη φύση. Άρα το κάθε κορίτσι θα πρέπει να προτιμήσει το μαγιό που την κάνει να νιώθει πιο άνετα όταν κάθεται, τρέχει, κολυμπάει, ή κυλιέται στην άμμο, Ό,τι την κάνει να νιώθει πιο όμορφα και άνετα» λέει στο «Νew Page» η Στεφανία.

 


Τα πρωινά χιλιάδες μικρές Λολίτες με ολόσωμο. Πολύ ολόσωμο. Πιο πολύ και από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες. «Πιστεύω πως υπάρχει μία νέα τάση προς το πιο «συντηρητικό» τώρα τελευταία. Αρκετές γυναίκες δεν θέλουν πια τα πολύ αποκαλυπτικά ρούχα. Θεωρούν πιο κομψό να αφήνεις και κάτι για τη φαντασία. Νομίζω πως τα ολόσωμα ανήκουν σε αυτή την τάση, όπως και τα ψηλόμεσα, τα οποία του χρόνου θα έχουν εκ νέου την τιμητική τους».

Δε θα την άφηνα να φύγει χωρίς να της κάνω την αγαπημένη μου ερώτηση: Σε ποια εποχή θα ήθελε να ζει. Παίρνουμε ως δεδομένο ότι το παρόν το αγαπάμε και αγωνιζόμαστε γι’ αυτό. Μη μας πείτε παραδόξως ρομαντικές. «Στα Roaring 20s… Τότε που οι γυναίκες ξεκινήσαν να απελευθερώνονται γενικώς αλλά και ειδικώς όσον αφορά την ένδυσή τους! Πρέπει να ήταν συγκλονιστικό να ζεις τόσο μεγάλες αλλαγές μέσα σε μόλις λίγα χρόνια. Τρελαίνομαι για τα κοστούμια στην ταινία «The Great Gatsby» »!

Συνεχίζω να βαφτίζω το καθετί Κουφονήσια. Υπογραμμίζω κάθε φράση από μια παράγραφο που με κάνει να θέλω να χορέψω. «Η συλλογή Sophie Deloudi Beachwear 2017 αφορά στη γυναίκα που τολμά να πειραματίζεται, τη γυναίκα που ισορροπεί άριστα ανάμεσα στο ρομαντικό κορίτσι με ρετρό νοσταλγικές στιγμές και τη συνειδητοποιημένη γυναίκα που γνωρίζει τα θηλυκά της όπλα αλλά δεν γυρνά ποτέ την πλάτη στα πιστεύω της. Μια γκαρνταρόμπα τέτοια, «πληθωρική» αλλά και «μυαλωμένη», μπορεί να παίξει με maxi φoρέματα, ολόσωμες φόρμες, θηλυκά wrap-φορέματα αλλά και ψηλόμεσα σορτς».

Τα μαγιό της απαράμιλλης Σόφη Δελούδη είναι η απόδειξη ότι οι στιγμές στην παραλία είναι αμοντάριστες, με στυλ και φαντασία. Κορίτσια που διασχίζουν τα καυτά βότσαλα, κουβαλώντας τρανταχτές λεπτομέρειες. Τα μαγιό με την υπογραφή της καλύπτουν τρεις χρονικές βαθμίδες, ταυτόχρονα. Και παρελθόν και παρόν και μέλλον. «Παρακολουθώ τις τάσεις της μόδας, την πορεία και τις προτάσεις των σχεδιαστών και, δυστυχώς ή ευτυχώς -δεν ξέρω τι είναι σωστό-, αντιμετωπίζω το μαγιό σαν ρούχο και όχι σαν αξεσουάρ. Θεωρώ ότι τα μαγιό είναι κομμάτι της γκαρνταρόμπας μιας γυναίκας και όχι κάτι ανεξάρτητο που αφορά την παραλία. Αγαπάω πολύ το ολόσωμο μαγιό – και αυτό νομίζω ότι φαίνεται – καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσεις περισσότερο ορίζοντας το ύφος σου με σαφήνεια. Όπως προανέφερα, μου αρέσουν οι απλές λιτές γραμμές, χωρίς πολλή φλυαρία, όπου, όμως, θα υπάρχει μια λεπτομέρεια, όπως π.χ. ένα κόψιμο που θα κάνει τη διαφορά. Το πού και το πώς ο κάθε σχεδιαστής θα «ανοίξει» ένα ολόσωμο (τα περίφημα cut out), τον χαρακτηρίζει. Πιστεύω ότι πρέπει να σεβόμαστε τους κανόνες του γυναικείου σώματος και να δείχνουμε τόσα όσα χρειάζεται… Δεν ήμουν ποτέ οπαδός του υπερβολικού, της οποιασδήποτε δημιουργίας «κραυγάζει» την παρουσία της. “Simplicity is elegance”.»

 

 

Θα ήθελα να είμαι αόρατη και να μπορώ να μπαίνω στους χώρους των δημιουργών, τη μεγάλη στιγμή. Να πετύχω το έναυσμα, την αφορμή. Η Σόφη δε με αφήνει με καμία απορία: «Σχεδιάζω, πάντα, με γνώμονα το προσωπικό μου γούστο και στυλ. Δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Σχεδιάζω ό,τι μου αρέσει να φοράω και αυτό διαφοροποιείται κάθε χρόνο, αναλόγως το έναυσμα που μου δίνεται. Η μόδα, ανά τους αιώνες, είναι απολύτως ακόλουθη των γεγονότων και των καταστάσεων. Είναι ένας τομέας που δεν θα μπορούσε να μένει ανεπηρέαστος. Αποτελεί τρόπο έκφρασης και δημιουργικότητας των ανθρώπων της κοινωνίας που ζούμε» μου λέει.

 

Σε λίγες μέρες, θα αλλάζουμε δέρμα στη δική μας θάλασσα. Θα φοράμε φιόγκους και δαντέλες, λουλούδια και ρετρό μονοχρωμίες. Ο ήλιος θα δύει πιο γρήγορα. Το καλοκαίρι όμως είναι συνειδητή υπόθεση.

 

INFO

www.madameshoushou.com

www.sophiedeloudi.gr

www.stefaniafrangista.com